Zeilteam Enigma

Zoals voorspeld bleek er in de dagen voor de goofies van december heel wat wind te staan. Even leek het er zelfs op dat er te veel wind zou zijn, maar de laatste voorspelling gaven aan dat het zeker doenbaar zou moeten zijn tijdens de wedstrijd zelf. Zaterdagochtend stonden er nog stevige pieken van meer dan 40 knopen, tegen de start was de wind afgezwakt tot een stevige 6 beaufort, met nu en dan forse pieken(sommigen hebben 38 knopen gemeten). We kregen een prachtige baan voorgeschoteld met een kruisrak tot bijna aan de Roompot, vervolgens een downwind stuk tot voor Colijnsplaat, een nieuw kruisrakje een stukje terug naar het westen, terug downwind richting zeelandbrug om dan terug kort op te kruisen richting finish.
Vooral omdat er forse rukwinden waren kozen we ervoor om met 1 reef in het grootzeil te starten. De meeste boten in onze klasse opteerden hiervoor en althans voor ons was dit de beste optie. Onze start was relatief goed, we startten vlak bij de boei omdat daar de meeste stroming stond(in de juiste richting), helaas wel pas 30s na de start over de lijn gegaan. Bijna meteen hadden we vrije wind dus het kruisrak en mede dankzij de stroming kwamen we wat dichter bij de koplopers.
In het downwind rak besloten we de spi niet te hijsen omdat er meer en meer wind stond naarmate we dichter bij de Roompot kwamen. We kregen gelijk toen we de ene na de andere boot uit het roer zagen lopen onder spi. Om wat meer snelheid te maken besloten we wel de fok te ruilen voor een genua en deze aan loef te varen(vlinderen dus voor de kenners). Toen we de fok terug wilden hijsen voor het volgende kruisrak, bleek de lufftape te scheuren. Gedwongen gingen we het kruisrak dus varen met onze genua, die eigenlijk wat te groot is voor de stevige wind van vorig weekend. De schootposities waren ook niet voorzien op aan de wind varen, dus meteen na het ronden van de boei moesten we wat minder scherp varen tot dit opgelost was. Hier hebben we zeker een aantal plaatsen verloren. Een Bakboord/Stuurboord incident(wij over bakboord) met de Ulysses zorgde ervoor dat we plots overstag moesten om aanvaring te vermijden. Hierdoor lagen we ongeveer stil en moesten we nog eens extra overstag. De mensen van de Ulysses waren wel zo sportief zich achteraf uitgebreid te komen verontschuldigen, het had natuurlijk nog mooier geweest hadden ze ook een strafrondje gedaan. In het laatste rak naar de finish was de wind al flink afgenomen en was de genua eigenlijk ideaal. Na het zeilen bleek het grootzeil serieuze scheuren te vertonen dus dat kon samen met de fok met gescheurde lufftape mee met de zeilmaker richting Antwerpen. Al bij al was het een goede wedstrijd, de bootsnelheid is aanzienlijk verbeterd ten opzichte van vorige seizoenen en we eindigden 14e op 22 deelnemers. 3 seconden sneller en we stonden een plaatsje hoger, dus gezien de incidenten onderweg was de 13e plaats zeker verdiend geweest. Twee dagen na de wedstrijd hebben we van de zeilmaker te horen gekregen dat het niet echt de moeite meer was ons oude grootzeil te herstellen(dat toch al ver uitgezeild was), dus hebben we intussen een nieuw, volledig eenheidsklasse-legaal, grootzeil besteld bij North Sails. Met wat geluk wordt het volgende zaterdagochtend net voor de Kerstrace geleverd, zodat we het meteen kunnen testen!

Voor de liefhebbers: de tussenstand van de Goofies heb ik aangepast rekening houdend met de laatste resultaten(zie pagina Tussenstand Goofies).

Met de bedoeling eens gericht te kunnen trainen hadden de mannen van de Wild Thing een training met coach georganiseerd. Zeilmaker Maxim Van Pelt, die twee weken eerder ook al een lezing over zeiltrim verzorgd had in de jachtclub, zou vanop een RIB aanwijzingen geven aan de deelnemende boten(een zestal hadden voor deze training ingeschreven). We vreesden voor (alweer) te weinig wind, maar de windmolens langs de A12 konden deze angst onderweg naar Colijnsplaat wegnemen. Van zodra we in Nederland waren, was de volgende spelbreker daar: dichte mist. De theoretische sessie voor de training werd extra lang gerokken, maar zelfs rond 13u was de mist nog enorm dicht. Met een aantal andere boten besloten we toch eens buiten te gaan kijken of het niet doenbaar was, stiekem hopend dat de mist toch nog zou optrekken. Dat bleek niet het geval en na een dik halfuur werd de training afgeblazen. Voor de RIB was het heel moeilijk om de deelnemers in het zicht te houden, dus veel verder dan wat aanwijzingen op maat voor de zeiltrim is Maxim Van Pelt niet gekomen(wel handig zo iemand op een rubberbootje die aanwijzingen geeft). Wij hebben nog wat doorgevaren terwijl de rest al binnen ging liggen. De mist werd nog dichter dus het werd nog enigszins avontuurlijk om  terug de haven in te raken. We weten weer waarom je in dichte mist beter in de haven blijft, al bij al toch weer een leerrijke dag dus. Hopelijk komende zaterdag optimale omstandigheden, al ziet het er eerder naar uit dat het heel hard gaat waaien...Afwachten dus wat dat zal geven, maar hopelijk kunnen we nog eens bewijzen dat de Enigma wel van stevige wind en de daarbijhorende golfjes houdt...

De goofies van December komen er al aan, dus hoog tijd om eens te berichten over die van november. Jammer genoeg valt er niet bijster veel over te vertellen. Enkele dagen op voorhand al gaven de weerberichten angstwekkend unaniem aan dat er echt heel weinig wind zou zijn. GRIB-files voorspelden zelfs een wind van welgeteld 0.6 knopen rond het uur van de start. Zulke waarden zijn over het algemeen weinig betekenisvol aangezien één of ander thermisch effect dan meestal de gradiëntwind gaat overheersen. Op de briefing was er nog een zeker optimisme en er werd gekozen voor een relatief lange baan. Bedoeling was te starten richting de Zeelandbrug, tegen de stroming in. Echt starten is er nooit van gekomen, aangezien de wind zo goed als volledig wegviel van zodra ons startsein gegeven werd. Door de sterke stroming begon iedereen verbazingwekkend snel achteruit te drijven. Wie snel kon ankeren, had daar al heel wat gewonnen(of op zijn minst niet verloren). Een tweetal uurtjes later verminderde de stroming wat(was zelfs al lichtjes aan het draaien) en er kwam wat meer wind. Op dat moment had een heel aantal boten het al opgegeven en de bar opgezocht. Wij waren rustig voor anker blijven liggen aangezien we ervan uitgingen dat de wedstrijd nog uitgezeild kon worden. Toen we eindelijk net over de start waren gezeild in het licht aangewakkerde briesje, besloten de Goofen de wedstrijd af te gelasten. Best begrijpelijk, aangezien het onmogelijk geweest zou zijn om de hele baan te varen voor zonsondergang. Daarbij komt dat het 2 uur stilliggen elke eerlijke uitslag toch onmogelijk had gemaakt. Wij kozen ervoor samen met enkele anderen nog even richting Zeelandbrug te varen om het lichtweerzeilen met de spi nog wat te oefenen. Veel wedstrijdzeilen is er dus niet van gekomen, maar de meesten vonden het toch weer een aangenaam ontspannend dagje.

15 Oktober 2011, voor zowat heel (wedstrijd)zeilend België en Nederland de dag  van de jaarlijkse (kruis)tocht richting Antwerpen genaamd de Antwerp Race, voor ons de dag waarop de eerste training van het seizoen 2011-2012 plaatsvond. Allerlei redenen zorgden ervoor dat we maar met 5 man waren, maar dat bleek voldoende om een leerrijke en aangename dag te hebben. Na een drietal jaren twijfel over de masttrim eindelijk de mast eens gezet volgens de originele(North Sails) tuning guide. Vooral het feit dat de verstaging aan lij altijd serieus doorhing eens er wat wind stond, deed ons vermoeden dat de mast niet helemaal ideaal stond. Het bleek een heel karwei, maar iets na de middag waren we eindelijk klaar om te zeilen. We kozen voor een kort kruisrak richting Zeelandbrug om vervolgens onder spi richting Roompot te varen, waarna we weer zouden terugkruisen richting Colijnsplaat. Omdat we toch maar met 5 waren, leek het ons ideaal om de spi zonder boom te varen. Het hele spirak werd dus een prima oefening op het vliegeren van de spinnaker. Tijdens het vliegeren leerden we dat het veel makkelijker is de spinnaker te vliegeren wanneer het schootpunt ongeveer in het midden van de boot staat, veel verder naar voor dus dan het standaard schootpunt. Nog een extra reden dus om barberhaulers te plaatsen, we maken er werk van!
Het kruisrak was vooral een goede oefening in zeiltrim en het viel op dat de boot een stuk beter zeilde dan we gewoon zijn. Het trimmen van de mast hadden we dus vermoedelijk al veel eerder moeten doen. De verstaging aan lij bleef nu ook gewoon netjes strak, zoals je zou verwachten. Ook opvallend was dat de boot veel beter versnelde na het overstag gaan, maar dat kan ook te maken hebben met het feit dat we er dit seizoen een punt van gemaakt hebben de boot leeg te halen voor het wedstrijdseizoen. Alle cruisingspullen zijn van boord verdwenen(al zullen de puristen wel vinden dat we nog wat veel gereedschap aan boord hebben) en dat scheelt heel wat gewicht.

Iedereen had weer wat bijgeleerd en daar doen we het toch vooral voor.

Hieronder vind je het door ons afgelegde traject.

Onze felicitaties aan de mannen van de Prince de Pétarcq, die de Antwerp Race in hun klasse hebben weten te winnen.
Tot op de goofies van November, waar wij hopen op een beetje meer wind dan op 1 oktober!